skip to main
|
skip to sidebar
สายลมแห่งความหวัง
ลมหนาว แสงดาว และความเหงา
วันพุธที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2552
ก็อยากจะลืมเธอให้ได้
แต่ไม่รู้ว่าจะลืมได้วันไหน
พยายามแล้ว*--แทบขาดใจ--*
แต่ก็ยังทำไม่ได้สักที
เฮ้อ!!!!
1 ความคิดเห็น:
ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...
มันเจ็บใช่ไหมละ
4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา 01:44
แสดงความคิดเห็น
บทความใหม่กว่า
บทความที่เก่ากว่า
หน้าแรก
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
เพื่อนกันพันเก้า
การที่เราต้องเจ็บเพราะความรักไม่ใช่ว่ามันจากไปหลอก แต่เพราะมันยังอยู่ต่างหาก
ตุลาคม
(5)
กันยายน
(2)
สิงหาคม
(3)
กุมภาพันธ์
(3)
มกราคม
(7)
สิงหาคม
(8)
กรกฎาคม
(6)
เกี่ยวกับฉัน
สายลมแห่งความหวัง
เมื่อเธอเหงา.... หรือรู้สึกอ้างว้าง...ไม่มีใคร โปรดจงนึกถึงฉันไว้... จะไปอยู่ข้างๆใจเธอ...นะคนดี
ดูโปรไฟล์ทั้งหมดของฉัน
อย่ายอมแพ้
พายุลูกนั้น
ถ้าเธอฝ่าฟันไปคนเดียวไม่ไหว
หันมามองคนข้างใจ
แล้วพยายามฝ่าไปอีกที
แล้วเธอจะเจอแสงสว่าง
อยู่บนทางที่แสนริบหรี่
ก้าวไปด้วยกันนะคนดี
คน คน นี้จะคอยเป็นกำลังใจ
......
1 ความคิดเห็น:
มันเจ็บใช่ไหมละ
แสดงความคิดเห็น