คอยอีกแล้วเรา

นี่ก็ผ่านวันเกิดมาหลายวันแล้วนะ แต่ทำไมเราถึงต้องนั่งหน้าตั้งตาคอยเค้าคนนั้นมาอวยพรนะ
ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าไม่เคยสนใจและจำอะไรเกี่ยวกับเราไม่ได้เลย สักครั้งจะมีไหมหนอปาฏิหาร

งาน งาน งาน

วันนี้เป็นอีกวันแล้วที่ฉันต้องนั้งทำงาน ทั้งๆที่เพื่อนๆต่างทะยอยกลับบ้านกันหมดแล้ว แต่ฉันยังคงต้องนั่งทำงานโปรเจ็คอยู่เลย คิดแล้วสงสารตัวเองจังวะ คริคริ อืมพูดถึงเรื่องงานก็เครียสแหะ
คริคริ เอาเปนว่าคืนนี้คงต้องอยู่อีกยาวนาน 5555

ฝนที่ตกทางนี้จะหนาวถึงคนทางนู้นหรือป่าว

เมื่อวานฝนตกทั้งวันเลย ฟ้าร้องอีกต่างหาก คิดถึงนายจังดมื่อก่อนเสียฟ้าร้องเมื่อไหร่นายจะคอยอย่ใกล้ๆถึงแรห่างกันไกลนายก็ยังโทรมาหาเวลาฝนตก อากาศเริ่มหนาวแล้วนะ นายอย่าลืมห่มผ้าละแล้วอย่าใส่เสื้อแขนสันกับขาสั้นนอนละ อากาศเริ่มเปลี่ยนดูแลตัวเองด้วย เดียวก็เป็นไข้เหมือนทุกครั้งอีก ถึงแม้ตอนนี้นายกำลังคิดถึงไครก็ตาม นายจะอยู่กับไครก็ตามฉันก็ยังคงรักนายอยู่ดีถึงแม้นายจะลืมฉัน ไมเป็นไร ฉันยังคงจะเก็บนายไว้ในความทรงจำ เพราะนายคือความทรงจำอันล้ำค่าของฉัน จะไม่มีวันลืม

ใกล้กันก็เหมือนยิ่งห่างไกล

รู้ไหมถึงวันนี้นายจะมายืนอยู่ต่อหน้าฉันแต่มันก็เหมือนนายนั้นอยู่ไกลแสนไกล เพียงเอื้อมมือเท่านั้นที่ฉันจะสัมพัสกับตัวนายแต่ฉันก็ทำไม่ได้ ทำไม่ได้จริงๆ นายแต่ปล่อยนายเดินจากไปโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลย ทั้งๆที่ฉันอยากจะตระโกนออกไปให้ดังๆว่าฉันยังรอนายนะ ยังรักนายเสมอด้วย เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไดไหม แต่ทำไม ทำไม ปากมันไม่ตรงกับใจเลย มันทรมานรู้ไหม มันทรมาน

ยังเหมือนเดิมหรือป่าว

วันนี้นายยังคงเป็นเหมือนเดิมไหม นายยังคงมีแวดตาที่อบอุ่นไหม นายยังคงเป็นคนเดิมหรือป่าว ฉันไม่อาจจะคาดเดาได้ว่านายยังคงเป็นนาย คนเดิมที่ขี้เล่นขี้คุย พอมาเจอวันนี้รู้ไหมถึงนายจะพูดคุยด้วย แต่ฉันก็ไม่อาจที่จะสบตานายได้ ฉันกลัวเหลือเกินกลัวจะเจอแววตาที่เย็นชา กลัวว่าใจตัวเองจะมีเลือดไหลออกมาอีก วันนี้ฉันแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฉันพยายามจะสบตานายแต่ก็ต้องก้มหน้าลงไป เพราะไม่อาจจะสบตาได้ ฉันรู้ฉันอยู่ในฐานะอะไร รู้ว่าวันนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว รู้ไหมวันนี้ถึงได้คุยกะนายแค่ประโยคสองประโยคอย่างน้อยฉันก็ได้คุย อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าตอนนี้นายเป็นอย่างไร อย่างน้อยฉันก้ได้พิสูจอะไรบางอย่างเกี่ยวกับฉัน