วันอังคารที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2552

-ขอพระจันทร์

คำขอต่อพระจันทร์..จากฉันเอง
ขอพระจันทร์ ให้นายฝันดี
แม้ว่าในฝันคืนนี้..จะไม่มีฉัน
ขอให้ชีวิตผ่านทุกอย่างไปได้ทุกวัน
แม้ว่านายจะไม่ได้ทำเพื่อกัน อย่างที่แล้วมา
ขอให้ความสุขง่ายๆจงเป็นของนาย
แหงนไปก้อเจอดาวนับร้อยลอยบนฟ้า
และ..ขอให้ยังเดินทาง ตราบที่ยังมีเวลา
แม้ว่า..จะทำให้นายยิ่งไกลตาไปจากฉันไป
ไม่เป็นไร..ถึงเราไม่รักกัน
และจะเปนไรไปหากพบฉัน แล้วจะจำไม่ได้
เมื่อทุกความเปนห่วงตรงนี้..จริงใจ
ฉันมีความสุขพอแม้นายจะไม่มองมาขอพระจันทร์
ให้นายฝันดีปลอบโยนแทนฉันที ค่ำคืนที่อาจอ่อนล้า
และทำให้น้ำหนักชีวิต เป็นรอยยิ้มมากกว่าน้ำตา
ขอทุกสิ่งดีๆรวมเปนของนายนะ..จากฉันเอง
คืนนี้ คิดถึงนายจัง ยืนยิ้มให้กับทุ่งทานตะวันข้างหน้า
โบกไม้โบกมือให้ท้องฟ้ากว้างใหญ่
ล้มตัวลงนอนบนทุ่งหญ้าที่ดูกว้างไกล
อาบอุ่นไอแดดของตอนสายๆช่างสุขจริง
เหมือนทำใจได้แล้วกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ลืมทุกๆสิ่งที่นายบอกกับฉัน
แต่ไม่จริงหรอก ยังคิดถึงนายอยู่ได้ทุกวัน
นายยังอยู่ในใจฉันมองไปทางไหนก็เจอ
ใกล้ค่ำที่นี่อากาศหนาวดาวที่นี่สวยเหมือนกับทีนายมองไหม??
ไม่มีอะไรทำนั่งเขียนกลอนระบายความนัย
หยิบหนังสือเพลงขึ้นมาร้องคลอกันไปเปนทำนอง
กองไฟเริ่มมอดทุกคนเริ่มหลับ
แต่ฉันยังกลับยังนั่งน้ำตารินไหล
เหงาเพียงเพราะรู้ตอนนี้ฉันอยู่ในฐานะอะไร
ไม่รู้จะวางตัวยังไง ยังไม่ค่อยชิน
ทำตัวตามสบายของนายเถอะนะ
ปล่อยให้ฉันรู้สึกดีๆกับนายต่อไปได้หรือไม่
ไม่ต้องหรอก ไม่ต้องสนใจ
แค่ปล่อยให้ฉันรักนายต่อไปเท่านั้นพอ
ยินดียอมรับทุกความเจ็บปวด
หากคนทำหน้าอย่างนายฉันยอมได้
เพียงเพราะอยากเหนหน้านายอย่างนี้ตลอดไป
แค่ขอเปนคนรักนายอยู่ไกลๆเท่านั้นที่มีสิทธิ์ทำ
ขอบคุนอะไรก้อได้ ที่นำพาให้พบนายมาทำให้ฉันรู้จักคำว่ารักแม้เราจะไม่ได้รักกันแต่มันก้อทำให้มีความสุขทุกทีที่นึกถึง

ไม่มีความคิดเห็น: