วันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552

ยังเหมือนเดิมหรือป่าว



วันนี้นายยังคงเป็นเหมือนเดิมไหม นายยังคงมีแวดตาที่อบอุ่นไหม นายยังคงเป็นคนเดิมหรือป่าว ฉันไม่อาจจะคาดเดาได้ว่านายยังคงเป็นนาย คนเดิมที่ขี้เล่นขี้คุย พอมาเจอวันนี้รู้ไหมถึงนายจะพูดคุยด้วย แต่ฉันก็ไม่อาจที่จะสบตานายได้ ฉันกลัวเหลือเกินกลัวจะเจอแววตาที่เย็นชา กลัวว่าใจตัวเองจะมีเลือดไหลออกมาอีก วันนี้ฉันแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฉันพยายามจะสบตานายแต่ก็ต้องก้มหน้าลงไป เพราะไม่อาจจะสบตาได้ ฉันรู้ฉันอยู่ในฐานะอะไร รู้ว่าวันนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว รู้ไหมวันนี้ถึงได้คุยกะนายแค่ประโยคสองประโยคอย่างน้อยฉันก็ได้คุย อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าตอนนี้นายเป็นอย่างไร อย่างน้อยฉันก้ได้พิสูจอะไรบางอย่างเกี่ยวกับฉัน

ไม่มีความคิดเห็น: